INTERVIEW / Ο δημιουργός φαντασίας Γιώργος Δ. Λεμπέσης στην πιο "ψαρωμένη" του συνέντευξη!

December 2, 2019

Την ημέρα που είδαμε με την Ιωάννα τη "Βουτιά στη Βυθούπολη" στο Παλλάς ήταν σαν να κάναμε μια μεγάλη βουτιά στους φανταστικούς κόσμους που πλάθει με την αστείρευτη φαντασία του ο Γιώργος Δ. Λεμπέσης, γνωστός και ως Lebee!

 

Τα οικολογικά μηνύματα του έργου αλλά και η αρτιότητα της παράστασης μάς έκαναν να θέλουμε να μάθουμε περισσότερα για τον "δημιουργό φαντασίας", όπως ο ίδιος συστήνεται. 

 

Απολαύστε αυτή τη συνέντευξη σαν μια ζεστή χορταστική ψαρόσουπα μια ηλιόλουστη μέρα του χειμώνα!  

 

 

Αγαπητέ κε Λεμπέση, γεια σας! Είδα την παράστασή σας στο Παλλάς και μου άρεσε πάααρα πολύ! Η μαμά μου όμως έχει ένα παράπονο. Δεν θέλω να ξαναφάω ψάρια πο-τέ ξα-νά! Τι λέτε να της πω;

Αν κρίνω από τις ερωτήσεις που μου κάνεις, αντιλαμβάνομαι πως είσαι ένα ευφυέστατο κορίτσι, κι αν ακούσω το μαγικό μου ένστικτο, είμαι σίγουρος πως αυτό οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό στη μαμά σου. Άρα δε νομίζω να μην δεχθεί την άποψη και την επιθυμία σου, πόσω μάλλον αν συνοδεύεται από αφοπλιστικά επιχειρήματα. Ωστόσο, τα ψάρια μάς κάνουν καλό και τρώγοντάς τα με μέτρο μπορούμε να έχουμε σπουδαία διατροφικά οφέλη. Αλλά κι αυτό το ξέρεις. Συνεπώς η ερώτησή σου είναι παγίδα :)  

Είμαι σίγουρος πως ξέρεις τι να της πεις και πώς να χειριστείς την οποιαδήποτε επιλογή σου. Είτε είναι πολύ σημαντική είτε λιγότερο. Το μόνο που έχω να σου πω είναι πως πρέπει να αγωνιστείς για να είναι οι θάλασσές μας καθαρές, έτσι ώστε αν αποφασίσεις να ξαναφάς ψάρια, να μην έχουν φάει πρώτα εκείνα τα δικά μας πλαστικά σκουπίδια.

 

Σας είδα τώρα, και σας είχα δει και στο Κομμάτι, να κάθεστε ανάμεσα στο κοινό... Πόσο «ψαρωμένος» είστε σε κάθε πρεμιέρα παράστασης;

Είμαι πάρα πολύ ψαρωμένος – πολύ εύστοχη επιλογή λέξης. Τόσο πολύ που η αγωνία μου ξεπερνάει και αυτή των ηθοποιών που είναι πάνω στη σκηνή. Προσπαθώ να συγκεντρωθώ στο έργο αλλά ταυτόχρονα και να παρατηρήσω τις αντιδράσεις του κόσμου. Ξέρεις, πρωτίστως γράφω για τον κόσμο. Για να τον ευχαριστήσω, να τον κάνω να περάσει καλά, να νιώσει χαρά, συγκίνηση, να προβληματιστεί. Αυτή είναι η δουλειά μου. Να δημιουργήσω κάτι που να σας κάνει να νιώσετε όμορφα. Γι’ αυτό και θέλω να ζω όλη την εμπειρία που ζει και ο κόσμος. Δε σου κρύβω μάλιστα ότι σε όλες μου τις παραστάσεις, σε ανύποπτο χρόνο πηγαίνω και περιμένω στην ουρά, αγοράζω εισιτήριο και την παρακολουθώ κανονικά. Επίσης, όπως θα είδες, δεν μου αρέσει να κάθομαι στις μπροστινές σειρές. Θέλω να βλέπω το έργο όπως θα το δουν οι περισσότεροι.

 

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ψαρήρωας από τη Βυθούπολη και γιατί; (ο δικός μου είναι ο Βρασίδας)

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω εύκολα κάποιον, αυτή την περίοδο όμως, λόγω προσωπικών μου αναζητήσεων, είναι ο Μπακαλιαράκος. Όχι επειδή φέρεται άσχημα στην αρχή και κάνει τον κακό, αλλά γιατί μεταμορφώνεται και παραδίνεται στη λύτρωσή του. Αλλάζει και δέχεται να ζητήσει συγγνώμη για τα λάθη του. Είναι ο πιο φορτισμένος συναισθηματικά ρόλος και για να είμαστε ειλικρινείς, ο Μέμος Μπεγνής τον αποδίδει φανταστικά.  

 

Μήπως όταν ήσασταν μικρός πέσατε σε ένα καζάνι με ψαρόσουπα; Αυτό θα εξηγούσε πολλά...

Όχι, αλλά με βάση τις μαρτυρίες της μητέρας και του πατέρα μου, σε ηλικία τεσσάρων ετών, έπεσε από το ντουλάπι στο κεφάλι μου, το καπάκι μιας κατσαρόλας που μέσα της μαγείρευαν σίγουρα και ψαρόσουπα. Οι γονείς μου φοβήθηκαν μην έχω πάθει διάσειση και με πήγαν στο νοσοκομείο. Τελικά δεν είχα πάθει τίποτα, ίσως όμως από τότε να ταρακουνήθηκε κάτι στο μυαλό μου και όπως όλοι οι υπερήρωες, μεταλλάχτηκα σε δημιουργό φαντασίας.  

 

Αλήθεια, πώς ήσασταν ως παιδί;

Απόλυτα φυσιολογικός, εσωστρεφής έως και ντροπαλός. Μέχρι το γυμνάσιο δεν είχα δείξει ιδιαίτερα δείγματα δημιουργικότητας, ούτε θυμάμαι να με απασχολεί κάτι σχετικό. Ήμουν μέτριος μαθητής όμως πάντα καλό παιδί που σεβόμουν και άκουγα. Έπαιζα πολύ στην αλάνα και γύριζα σπίτι μου όταν νύχτωνε. Έπινα νερό από το λάστιχο, σκαρφάλωνα στα δέντρα και έφτιαχνα αυτοσχέδια δεντρόσπιτα που λειτουργούσαν ως φρούρια που προστάτευαν την παιδικότητα και την φαντασία μου από τον έξω κόσμο.   

 

Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνησή σας από τη μυγδαλιά στην οδό Κέας στα Μελίσσια;

Κάτω από αυτή την αμυγδαλιά, υπήρχε μια μεγάλη πράσινη κούνια που την είχε βάλει εκεί ο κύριος Νώντας. Για να την κουνάμε χωρίς την βοήθεια κάποιου μεγάλου, είχε δέσει ένα χοντρό σχοινί σ’ ένα γερό κλαδί της αμυγδαλιάς που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από την κούνια. Έτσι μπορούσαμε να τραβάμε το σχοινί και να κουνιόμαστε. Αυτό που θυμάμαι είναι πως τραβούσα το σχοινί όσο πιο δυνατά μπορούσα έτσι ώστε να πάει ψηλά η κούνια. Όταν έφτανε στο πιο ψηλό σημείο, πηδούσα σαν τον Superman και για ελάχιστα δευτερόλεπτα νόμιζα πως πετάω. Φυσικά αυτός ο χρόνος αρκούσε για να φανταστώ πτήσεις και εναέριες μάχες, αλλά και για να κάνει τη μητέρα μου να φωνάζει «Γιώργο, μην πηδάς απ’ την κούνια, θα φας τα μούτρα σου στο χώμα». Δε θυμάμαι αν τα έφαγα ποτέ, όμως θυμάμαι αυτά τα άλματα 35 χρόνια μετά και όποτε με βαραίνουν κάποιες καταστάσεις, ρίχνω ένα σάλτο απ΄ αυτή την κούνια και πετάω ξανά.

Τώρα αυτή η αμυγδαλιά δεν υπάρχει, ούτε και η κούνια. Ευτυχώς όμως στη θέση τους βρίσκεται ένας υπέροχος παιδικός σταθμός και δεκάδες χαμόγελα που ποτίζουν το χώμα που τότε τα βαστούσε.  

 

Όταν γράφετε ένα έργο, σε ποιον το δίνετε πρώτα να το διαβάσει; Στα παιδιά σας ίσως;

Τα παιδιά μου είναι μικρά ακόμα και δεν διαβάζουν. Από του χρόνου όμως ο Ορέστης μου θα μπορεί. Για την ώρα, πρώτα τα διαβάζει η Λορίνα και στη συνέχεια κάποιοι πολύ κοντινοί μου φίλοι. Αφού περάσει και από το τεστ των φίλων, τα δείχνω σε στενούς μου συνεργάτες και στη συνέχεια παίρνουν τον δρόμο τους. Στο σημείο αυτό ήθελα να σου πω πως δεν δημιουργώ μόνο τις ιστορίες και τα θεατρικά έργα που ξέρεις. Σχεδόν κάθε μέρα δημιουργώ νέες ιδέες στη δουλειά μου, τις οποίες αμέσως διαβάζουν οι συνεργάτες μου και στη συνέχεια τις υλοποιούν σαν θεότρελοι μάγοι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

 

Ποιο είναι το πιο ωραίο σχόλιο που σας έχει κάνει ένας μικρός θεατής σας; 

Η αλήθεια είναι ότι δέχομαι πολύ όμορφα και γλυκά σχόλια κυρίως από μαμάδες. Τα παιδιά είναι λίγο πιο ντροπαλά όταν με βλέπουν, αν και σε κάποιες περιπτώσεις με αφοπλίζουν, όπως μια φορά που ένα κοριτσάκι με είχε ρωτήσει αν η γυναίκα μου είναι γοργόνα. Ωστόσο ένα ωραίο σχόλιο το έλαβα μόλις χθες από μια μαμά που πήγε με την κόρη της στη Βυθούπολη και μου είπε πως ήταν η καλύτερη Κυριακή που είχε περάσει ποτέ με την κόρη της και με ευχαρίστησε που την «ξύπνησα».  Για εμένα το ότι η παράσταση χάρισε αυτή την εμπειρία στη μαμά και στην κόρη, την οποία θα θυμούνται για πάντα, είναι ο λόγος για να δημιουργώ. Όσο για την αφύπνιση της μητέρας, είναι κάτι που με κάνει να αισθάνομαι συνεπής απέναντι στο χρέος μου ως καλλιτέχνης. 

 

Σας αρέσει πολύ να παίζετε με τις λέξεις και να λογοπλάθετε. Και εμένα μου αρέσει αυτό! Ποιο είναι το πολυυύ αγαπημένο σας λογοπαίγνιο;

Ναι, μου αρέσει πάρα πολύ και το κάνω και εκτός βιβλίων ή θεατρικών έργων. Φτιάχνω λέξεις που τις χρησιμοποιώ ακόμα σε και σε επαγγελματικές μου συνδιαλλαγές. Δεν έχω κάποια αγαπημένη ή μάλλον δε θυμάμαι. Μήπως να μου πεις εσύ την δικιά σου και να γίνει αυτή η αγαπημένη μου; 

 

Η Βυθούπολη είναι ένα μιούζικαλ «άρτιο», όπως είπε η μαμά μου. Με ωραία πλοκή, καλούς ηθοποιούς, φοβερές μουσικές και χορό, τέλεια κοστούμια και σκηνικά, σωστά μηνύματα! Ως συγγραφέας, έχετε λόγο στο συνολικό αποτέλεσμα ή δεν σας αφήνουν;

Η υλοποίηση κάθε έργου, πόσω μάλλον μιας τόσο μεγάλης παράστασης, είναι ομαδική υπόθεση. Μπορεί όλα να ξεκινάνε από την ιδέα και τη συγγραφή του έργου, όμως τίποτα δεν θα ζωντάνευε χωρίς τη συμμετοχή πολλών σπουδαίων ανθρώπων. Όλοι τους πρέπει να καταλάβουν το έργο για να μπορέσουν να το αποδώσουν σωστά. Αυτό, λοιπόν, σημαίνει πως σε όλα τα στάδια υλοποίησης είμαι δίπλα τους για να βοηθήσω τη δουλειά τους. Είναι πολύ χρήσιμο για τον σκηνοθέτη, τους ηθοποιούς, τον συνθέτη κ.λπ. να καταλάβουν τι είχα στο μυαλό μου όταν το έγραφα. Ο Φωκάς, για παράδειγμα, αυτός ο λαμπερός και φωτισμένος σκηνοθέτης, πολλές φορές με ρώτησε πράγματα ή ζήτησε την άδειά μου για να επέμβει σε σημεία. Προσωπικά, εμπιστεύομαι πολύ τις ομάδες που δουλεύουν πάνω στα έργα μου και τους δίνω τεράστια ελευθερία κινήσεων. Όλοι τους είναι σπουδαίοι καλλιτέχνες και η συμβολή τους έχει τεράστια αξία για το έργο. Είμαι της άποψης ότι όλοι μαζί προσθέτουν υπεραξία στο τελικό αποτέλεσμα και έτσι ο κόσμος βλέπει κάτι άρτιο, όπως λέει η μαμά σου. Στο σημείο αυτό να σου πω πως όλοι οι συντελεστές της παράστασης είναι από τους καλύτερους και πιο ταλαντούχους που έχουμε στη χώρα μας, και ξέρεις γιατί; Γιατί αγαπάνε και σέβονται αυτό που κάνουν.    

 

Ποια είναι η πιο μεγάλη, και μπορεί και επικίνδυνη, «βουτιά» που έχετε κάνει στη ζωή σας;

Οι ερωτήσεις σου με εκπλήσσουν ευχάριστα! Εύχομαι πραγματικά να σε δω ως ένα πολύ ενεργό μέλος της κοινωνίας μας. Θα νιώθω πιο ασφαλής αν συνεχίσεις να εξελίσσεσαι έτσι.

Στην ερώτησή σου τώρα, περί βουτιάς. Δεν έχω κάνει επικίνδυνες βουτιές μιας και είμαι πολύ προσεκτικός σε ό,τι κάνω. Ωστόσο, μια κάπως ριψοκίνδυνη βουτιά ήταν όταν αποφάσισα το 2010, εν καιρώ κρίσης, να ανοίξω τη δικιά μου εταιρεία παραγωγής. Δεν μου βγήκε σε κακό, όμως ήταν δύσκολο. Όσο για καλλιτεχνική βουτιά, ίσως την κάνω αυτή τη στιγμή που ετοιμάζομαι να γράψω κάτι τελείως διαφορετικό.

 

Γιατί σας φωνάζουν Lebee; Όχι ότι δεν μου αρέσει αλλά αναρωτιέμαι.

Το όνομα Lebee το έχω βγάλει εγώ ο ίδιος και είναι ένας συνδυασμός του επίθετού μου (Lebesis) και του αγαπημένου μου πλάσματος, της μέλισσας (Bee). Ο Lebee είναι ένας χαρακτήρας που έχει ζωή, έχει οικογένεια και σύντομα θα τον δείτε να δραστηριοποιείται...   

 

Ησυχάζει ποτέ το μυαλό σας ή πάντα σκέφτεστε μια καινούρια ιστορία, ακόμα και όταν περπατάτε αμέριμνος στον δρόμο;

Το μυαλό μου δεν ησυχάζει ποτέ. Συνέχεια κάτι σκέφτομαι, για την ακρίβεια σκέφτομαι πολλά πράγματα μαζί. Όπως σου ανέφερα και πιο πάνω, σκέφτομαι καθημερινά ιδέες. Είναι σαν να διαβάζεις πέντε έξι βιβλία ταυτόχρονα. Αφού να φανταστείς, πολλές φορές μπερδεύω την πραγματικότητα με τη φαντασία με αποτέλεσμα να αναστατώνω και τους γύρω μου! 

 

Θα βγάλετε παιδική ταινία στο Hollywood; Γιατί αυτό θα ήταν σούπερ νέο!

Αυτό πάλι που το έμαθες; Μήπως στο σφύριξε κάποιο χελιδονόψαρο;

 

Τι καινούριο ετοιμάζετε τώρα; Σίγουρα κάτι θα έχετε στα σκαριά! (Ελπίζω να μην τηρείτε σιγή ιχθύος...)

Λατρεύω το λογοπαίγνιό σου! Κάτι ετοιμάζω, για την ακρίβεια προσπαθώ να το δομήσω στο μυαλό μου. Ξέρω το θέμα, τον τίτλο, το ύφος, όμως είμαι στη δημιουργική φάση να σχεδιάσω την τελική ιστορία που θα πω. Είναι κάτι για όλη την οικογένεια, όχι παιδικό, βασισμένο σε αληθινή ιστορία.

 

Σας ευχαριστώ πολύ και σας εύχομαι πάντα να βουτάτε σε κρυμμένους θησαυρούς!

Εγώ σε ευχαριστώ ακόμα πιο πολύ, γιατί όχι μόνο διασκέδασα την εξ αποστάσεων κουβέντα μας αλλά και γιατί με έκανες να νιώσω πως με παιδιά σαν και εσένα στη χώρα μας υπάρχει ελπίδα και προοπτική.

Μην ξεχάσεις ποτέ, όσο μεγαλώνεις, αυτή την εντεκάχρονη κοπέλα που είσαι σήμερα, κι αν τελικά γίνεις δημοσιογράφος, κάνε μου μια χάρη... Έχε γνώση όσων λες, διάβαζε πίσω απ’ τις γραμμές, σκάλιζε για την αλήθεια, φορτώσου με το πιο βαρύ χρέος απέναντι στους αναγνώστες σου, να είναι όσα λες υπεύθυνα και με μόνη αποστολή να ομορφαίνουν τον άνθρωπο, όχι να τον καταδικάζουν στη μετριότητα.  

 

Γιώργος Δ. Λεμπέσης

Δημιουργός Φαντασίας

 

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: 

 

Βουτιά στη Βυθούπολη:

 

Παραστάσεις:

Σάββατο 16:00

Κυριακή 11:30 και 14:45

 

Παλλάς, Βουκουρεστίου 5, Αθήνα

 

ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΗ ΒΥΘΟΥΠΟΛΗ του Γιώργου Δ. Λεμπέση

 

Σκηνοθεσία:                             Φωκάς Ευαγγελινός

Μουσική:                                   Γιώργος Λεμπέσης

Σκηνικά:                                     Γιάννης Μουρίκης

Κοστούμια:                                Γιώργος Σεγρεδάκης

Φωτισμοί:                                  Λευτέρης Παυλόπουλος

Μουσική διδασκαλία:             Γιάννα Βασιλείου

Φωτογραφίες:                          Γιώργος Καλφαμανώλης

Art work:                                 Δημήτρης Παναγιωτακόπουλος

Video art:                                  Χρήστος Μαγγανάς

Μακιγιάζ:                                   Make Up Lab by Yiannis Marketakis

Βοηθός σκηνοθέτη:                 Χρήστος Νικολάου

 

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Μέμος Μπεγνής, Μαριέλλα Σαββίδου, Ιάσονας Μανδηλάς, Idra Kayne

και ο Φώτης Σεργουλόπουλος

 

ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ: Ειρήνη Βαλατσού, Γιάννης Βογιατζάκης, Μανόλης Θεοδωράκης, Γιάννης Καπελέρης, Λορίνα Κατσιώτη, Ευγενία Λιάκου, Δημήτρης Μαχαίρας, Ευγενία Μπαλάφα, Χρήστος Νικολάου, Άντεια Ολυμπίου, Ιωάννα Πιατά,

Γιώργος Τσουρουνάκης

 

Βυθούπολη και σε cd! Για το συγκεκριμένο έργο κυκλοφορεί ένα cd από τη MINOS-EMI, a Universal Music Company με τα τραγούδια που ακούγονται στην παράσταση, με τη συμμετοχή πολλών αγαπημένων καλλιτεχνών!

 

Δείτε εδώ ένα φανταστικό βίντεο για να βουτήξετε στη μαγεία της Βυθούπολης:

 

 

 

 

 

Please reload