Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ποια είμαι;

January 27, 2020

 

Πολλές φορές βγαίνουμε από το μπάνιο με την κόρη μου και έτσι όπως είμαστε γυμνές, κοιτιόμαστε στον καθρέφτη. Εγώ βλέπω στο είδωλό της ένα πανέμορφο, υπέροχο πλάσμα. Εκείνη βλέπει μόνο ατέλειες.  

 

Είναι αυτή η ηλικία που ενώ κοιτιέσαι σε κανονικό καθρέφτη, νομίζεις ότι ποζάρεις σε μουσείο παραισθήσεων και σε βλέπεις πιο παχιά, πιο κοντή, πιο άσχημη, πιο λίγη από ό,τι στην πραγματικότητα είσαι.

 

Είναι η ηλικία που η εικόνα σου είναι το Α και το Ω και η γνώμη των φίλων σου επηρεάζει πολύ περισσότερο το ποια είσαι, σε σχέση με αυτή π.χ. της μαμάς σου, που, οκ, μάνα σου είναι, σε αγαπάει όπως είσαι. Οπότε, δεν μετράει. 

 

Θα περάσουν λίγα χρόνια ακόμα, μικρή μου, μέχρι τελικά να κοιταχτείς σε έναν καθρέφτη και να του πεις "Πόσο σε αγαπάω εσένα!". Μέχρι τότε, και μέχρι πάντοτε, εγώ θα είμαι δίπλα σου, πάντα γυμνή, χωρίς ντυσίματα καθωσπρέπειας και πρεσβυωπικά κόμπλεξ, για να σου θυμίζω να πιστεύεις στα όνειρά σου, να σε αποδέχεσαι και να σε αγαπάς.   

 

Αυτός είναι και ο λόγος που χάρηκα τόσο πολύ που παίρνεις μέρος στον φετινό διαγωνισμό ζωγραφικής του "Είμαι...Πώς βλέπω τον εαυτό μου" του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης. 

 

Έμπνευση, ένας τόσο δα μικρός καθρέφτης. Όχι φυσικά ο οποιοσδήποτε, αλλά αυτός εδώ ο χάλκινος καθρέφτης από την Κύπρο, που χρονολογείται από το 1200-1050 π.Χ.

 

Πόσες γυναίκες άραγε να είχαν κοιταχτεί μέσα του; Τι σκέφτονταν και τι επιθυμούσαν;

 

Νάτος εδώ, ως έκθεμα στο Μουσείο. Θυμάσαι που τον είχαμε δει εκείνη την Κυριακή; Τόσο μικρός, τόσο τεράστιος σε αξία και σημειολογία. 

 

Πήρες τα μολύβια και τους μαρκαδόρους σου και έφτιαξες 2-3 έργα μέχρι να καταλήξεις στο ένα που στείλαμε. Χωρίς να σε νοιάζει εάν θα νικήσεις, μα με τη χαρά της δημιουργίας και της συμμετοχής. Μα πιο πολύ, με τη χαρά του πρωτότυπου θέματος, που ήρθε και ταίριαξε με τη γλυκιά σου προεφηβεία.  

 

Η ζωγραφιά που βλέπετε εδώ δεν είναι αυτή "η μία" (πώς θα μπορούσα να την αποκαλύψω άλλωστε) αλλά τι ωραία που θα ήταν να έπαιρναν μέρος και τα δικά σας παιδιά ηλικίας 4-15 ετών! 

 

Προτείνετέ τους να πάρουν μέρος στον διαγωνισμό "Είμαι...Πώς βλέπω τον εαυτό μου",

να διαλέξουν χρώματα και υλικά και να ζωγραφίσουν μέσα στον καθρέφτη το πορτραίτο, την ιστορία ή ακόμα και τις σκέψεις τους!

 

Και έτσι απλά, με μια ζωγραφιά, να γίνουν οι καλλιτέχνες της επόμενης έκθεσης του Μουσείου ή να κερδίσουν τo έπαθλο: ένα Cycladic Art Box!

 

 

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΕΡΟΣ:
1. Μπείτε στο https://cycladic.gr/paidikos-diagonismos

 

2. Εκτυπώστε το σχέδιο σε Α4, και τη φόρμα συμμετοχής
 

3. Στείλτε το έργο του παιδιού και τη φόρμα συμμετοχής ταχυδρομικώς, ως την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2020 στη διεύθυνση:

 

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Νεοφύτου Δούκα 4, 10674 Αθήνα
Υ/Ο: Αγγελική Βλαχάκη/Παιδικός Διαγωνισμός
Τ. 210 7228321-3 

 

 

Στο πλαίσιο του διαγωνισμού, φέτος το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης συνεργάζεται για πρώτη φορά με το Ωδείο Αθηνών όπου θα φιλοξενηθεί η έκθεση με τα έργα των παιδιών τον Μάϊο αλλά και με το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: Παιδιά από την Καλαμάτα που θα συμμετέχουν στον διαγωνισμό, θα δουν τα έργα τους τον Ιούλιο σε έκθεση που θα διοργανωθεί στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας στο πλαίσιο του 26ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας! Τι ωραία!

 

Μόλις διαβάσετε αυτό το άρθρο, κάντε μου μια χάρη, μαμάδες: Πηγαίνετε στον καθρέφτη του μπάνιου σας, κοιτάξτε το είδωλό σας και στείλτε του ένα γλυκό φιλί! Γιατί, το ξέρετε άλλωστε: Η αυτοπεποίθηση είναι αναγκαία, είναι όμως και κληρονομική! 

 

 

 

 

 

 

Please reload